Emilia

Szanowna Pani, wyraz tuja ma następujące formy odmiany: M. To jest piękna tuja. To są piękne tuje. D. Nie ma pięknej tui. Nie ma pięknych tui lub tuj. C. Przyglądam się pięknej tui. Przyglądam się pięknym tujom. B. Widzę piękną tuję. Widzę piękne tuje. N. To jest ogród z piękną tują. To jest ogród z pięknymi tujami. Ms. Myślę o pięknej tui. Myślę o pięknych tujach. W. O, piękna tujo! O, piękne tuje! W dopełniaczu liczby mnogiej mamy do wyboru dwie formy: formę tui, która jest zbieżna z dopełniaczem liczby pojedynczej, lub formę tuj, która jest charakterystyczna, odmienna od dopełniacza liczby pojedynczej (por. por. Nowy słownik poprawnej polszczyzny, pod red. A. Markowskiego, Warszawa 2000, s. 1072). Obie formy są poprawne. Z wyrazami szacunku Monika Pawelec-Skurzyńska