Szanowna Pani,

według najnowszych przepisów, tj. Ustawy z dnia 24 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego, imię żeńskie może się kończyć na literę inną niż -a, tradycyjnie przypisywaną imionom żeńskim. Może się kończyć na inną samogłoskę (np. Noemi) lub na spółgłoskę (np. Rut, Karmen). Budowa proponowanego imienia nie przesądza o tym, czy urzędnik je zaakceptuje, imię powinno być jednak kojarzone z płcią żeńską, funkcjonować w kulturze i języku jako imię nadawane kobietom.

W artykule 59 czytamy:

„3. Niezależnie od obywatelstwa i narodowości rodziców dziecka wybrane imię lub imiona mogą być imionami obcymi. Można wybrać imię, które nie wskazuje na płeć dziecka, ale w powszechnym znaczeniu jest przypisane do danej płci”.

Imię Nemo w naszej kulturze jest kojarzone z postacią męską, tj. kapitanem Nemo z powieści Juliusza Verne’a, i rybką Nemo (z filmu animowanego Disneya), która nie ma określonej płci. Sam wyraz nemo pochodzi zaś z języka greckiego i znaczy 'nikt'.

Moim zdaniem imię Nemo nie spełnia ostatniego kryterium, ponieważ „w powszechnym znaczeniu” nie przypisujemy go do kobiet, nie jest ono utrwalone w naszej tradycji językowej jako imię żeńskie. W związku z tym urzędnik mógłby odmówić nadania imienia Nemo dziewczynce.

Łączę wyrazy szacunku

Monika Pawelec-Skurzyńska