Renata

Szanowna Pani,

nazwisko Janke należy do deklinacji przymiotnikowej, kończy się na samogłoskę -e, odmienimy je zatem w liczbie pojedynczej jak np. przymiotnik dobre [dziecko].

Oto odmiana nazwiska Janke przez przypadki w liczbie pojedynczej:

M. to jest pan Janke

D. nie ma pana Jankego

C. przyglądam się panu Jankemu

B. widzę pana Jankego

N. rozmawiam z panem Jankem

Ms. myślę o panu Jankem.

Odmiana w liczbie mnogiej będzie z kolei następująca (tutaj już jest to odmiana rzeczownikowa, na wzór odmiany np. grupy psychologowie):

M. to są panowie (lub państwo) Jankowie

D. nie ma panów (lub państwa) Janków

C. przyglądam się panom (lub państwu) Jankom

B. widzę panów (lub państwa) Janków

N. rozmawiam z panami (lub państwem) Jankami

Ms. myślę o panach (lub państwu) Jankach.

Z wyrazami szacunku

Monika Rarak-Korulczyk