Anna

Szanowna Pani,

przymiotnik widokowy to tzw. przymiotnik relacyjny, co znaczy, że charakteryzuje jakiś przedmiot nie przez jego właściwości bezwzględne, niezależne od relacji do innych przedmiotów, tylko przeciwnie: właśnie przez odniesienie do innego obiektu. W tym wypadku takie obiekty, jak alejka, punkt, taras, charakteryzujemy przez odniesienie do widoku – i tę informację niesie przymiotnik widokowy, występujący chyba tylko jako przydawka gatunkująca (np. taras widokowy, wieża widokowa, aleja widokowa w parku, punkt widokowy, miejscowość pozbawiona walorów widokowych).

Przymiotniki relacyjne, takie jak np. mistrzowski, oświeceniowy, skórzany, spółdzielczy, uczelniany, urzędowy, czy właśnie widokowy, nie stopniują się ani syntetycznie (prosto), ani analitycznie (opisowo), w przeciwieństwie do przymiotników jakościowych, takich jak czysty, dobry, grzeczny, krótki, mądry, trudny, uczciwy. Nie można więc powiedzieć, że np. jeden taras jest bardziej widokowy od drugiego.

Możliwe jest jednak oczywiście porównywanie dwóch obiektów (np. tarasów, punktów, wież) pod względem jakości. Wyobrażam sobie wówczas utworzenie takich – poprawnych – zdań: Ta wieża jest lepsza pod względem właściwości widokowych niż tamta; Na tej górze jest lepszy punkt widokowy niż na tamtej. Zauważmy jednak, że informację o jakości przekazujemy nie przez stopniowanie przymiotnika widokowy, tylko przez zastosowanie innej konstrukcji.

Rzecz jasna uwagi te dotyczą polszczyzny standardowej; w zabawach, grach słownych, żartach, użyciach poetyckich, w których jest miejsce na odstępstwa od standardu, stopniować można oczywiście każdy przymiotnik, także widokowy. Niewątpliwie byłoby to jednak użycie nietypowe, innowacyjne, czasem budzące wątpliwości.

Łączę wyrazy szacunku

Agata Hącia